Optische draadloze communicatie (OWC) is een vorm van optische communicatie waarbij signalen worden verzonden met behulp van ongeleid zichtbaar, infrarood (IR) of ultraviolet (UV) licht.
OWC-systemen die werken op zichtbare golflengten (390-750 nm) worden vaak aangeduid als zichtbare lichtcommunicatie (VLC). VLC-systemen maken gebruik van lichtemitterende diodes (leds) en kunnen pulsen met zeer hoge snelheden uitzenden zonder merkbare effecten op de lichtopbrengst en het menselijk oog. VLC kan worden gebruikt in een breed scala aan toepassingen, waaronder draadloze LAN, draadloze persoonlijke LAN en voertuignetwerken. Aan de andere kant werken op de grond gebaseerde point-to-point OWC-systemen, ook wel bekend als free space optics (FSO)-systemen, op nabij-infraroodfrequenties (750-1600 nm). Deze systemen gebruiken doorgaans laserzenders en bieden kosteneffectieve, protocoltransparante verbindingen met hoge datasnelheden (bijv. 10 Gbit/s per golflengte) en vormen een potentiële oplossing voor knelpunten in de backhaul. De interesse in ultraviolette communicatie (UVC) groeit ook door recente ontwikkelingen in halfgeleiderlichtbronnen/detectoren die werken in het zonlichtblinde UV-spectrum (200-280 nm). In deze zogenaamde diepe ultravioletband is de zonnestraling op grondniveau verwaarloosbaar, waardoor het mogelijk is een fotontellende detector te ontwerpen met een breedveldontvanger die de ontvangen energie verhoogt zonder extra achtergrondruis toe te voegen.
Decennialang was de belangstelling voor optische draadloze communicatie voornamelijk beperkt tot clandestiene militaire toepassingen en ruimtevaarttoepassingen, waaronder verbindingen tussen satellieten en de diepe ruimte. Tot nu toe is de marktpenetratie van OWC voor de massa beperkt gebleven, maar IrDA is een zeer succesvolle draadloze transmissieoplossing voor korte afstanden.
Van optische interconnecties in geïntegreerde schakelingen tot verbindingen tussen gebouwen buitenshuis en satellietcommunicatie: varianten van optische draadloze communicatie kunnen potentieel worden gebruikt in een breed scala aan communicatietoepassingen.
Optische draadloze communicatie kan, afhankelijk van het zendbereik, in vijf categorieën worden ingedeeld:
1. Zeer korte afstanden
Communicatie tussen chips in gestapelde en dicht opeengepakte multi-chippakketten.
2. Korte afstanden
De IEEE 802.15.7-standaard beschrijft onderwatercommunicatie in het kader van draadloze Body Local Area Network (WBAN)- en draadloze Personal Local Area Network (WPAN)-toepassingen.
3. Middelgroot bereik
Infrarood- en zichtbaarlichtcommunicatie (VLC) binnenshuis voor draadloze lokale netwerken (WLAN's), evenals voertuig-naar-voertuig- en voertuig-naar-infrastructuurcommunicatie.
Stap 4: Afstandsbediening
Verbinding tussen gebouwen, ook wel bekend als optische communicatie in vrije ruimte (FSO).
5. Extra afstand
Lasercommunicatie in de ruimte, met name voor verbindingen tussen satellieten en de opbouw van satellietconstellaties.
Geplaatst op: 1 juni 2023