Kenmerken van een EDFA optische versterker

Kenmerken vanEDFA optische versterker
De werkingsgolflengte van EDFAOptische versterkerDit valt precies binnen het optimale golflengtebereik van 1330-1600 nm voor glasvezelcommunicatie. EDFA-optische versterkers die werken in de C-band (1530-1565 nm) met het laagste vezelverliesvenster worden al veelvuldig gebruikt. Om de bandbreedte van optische vezels volledig te benutten, wordt er ook gewerkt aan de ontwikkeling van EDFA-optische versterkers in de L-band (1570-1610 nm). De L-band bevindt zich aan het einde van het versterkingsspectrum van EDFA-versterkers, waardoor L-band EDFA-optische versterkers langere vezels en een hoger pompvermogen nodig hebben, of vezels met een hoge dotering.
De EDFA optische versterker heeft een hoge versterking (meer dan 30-50 dB) en een vlakke versterking over een brede frequentieband (tot 30 nm), waardoor deze geschikt is voor het versterken van signalen in meerdere optische kanalen, met name in DWDM-systemen (Dense Wavelength Division Multiplexing). De ruis is laag (4-8 dB), bijna gelijk aan de kwantumlimiet. Bij toepassing in WDM-systemen wordt de overspraak tussen kanalen geminimaliseerd en kunnen meerdere versterkers in cascade worden geschakeld. Dankzij het hoge verzadigingsvermogen (10-20 dBm) kan de versterker na de zender als eindversterker worden gebruikt om de transmissieafstand of het aantal optische knooppunten te vergroten zonder relaislijnen. Het benodigde pompvermogen is laag (tientallen milliwatt). De versterking is onafhankelijk van de polarisatietoestand van de vezel, waardoor de versterker een goede stabiliteit heeft. De versterker is eenvoudig te koppelen met transmissievezels, met een laag koppelingsverlies (<1 dB). Afgezien van de pompbron,EDFA-versterkerHet is opgebouwd uit passieve componenten. Daardoor zijn de systeemkosten, vergeleken met complexe en dure elektronische regeneratieve relais, aanzienlijk lager en de betrouwbaarheid hoger. Bovendien zijn de versterkingseigenschappen van de EDFA-versterker onafhankelijk van de bitsnelheid en het dataformaat van het systeem, waardoor deze zowel digitale als analoge informatie kan versterken en verzenden.
De nadelen van de EDFA-optische versterker zijn: het grote formaat; de korte levensduur van de pompbron; en het feit dat deze niet met andere componenten kan worden geïntegreerd, wat de toepassing van de EDFA-versterker in opto-elektronische integratie (OEIC) beperkt. Bovendien bestrijkt de versterkingsbandbreedte van de EDFA-optische versterker slechts een deel van het verliesarme venster van een kwarts single-mode vezel, wat het aantal golflengtekanalen dat de vezel kan verwerken beperkt, wat eveneens een nadeel is.